Jak kupować deskę snowboardową? Strona 1 z 3

Rodzaje

Kupując deskę, na pewno spotkasz się z podanymi poniżej kategoriami snowboardów. Zależnie od tego, jaki styl jazdy preferujesz, taki rodzaj deski powinieneś dobrać. Inne są deski do jazdy po świeżym puchu, inne do skoków lub szybkiej jazdy slalomem. Co za tym idzie, snowboardy są przygotowane z myślą o początkujących i bardziej zaawansowanych.

Deska allroundowa (all mountain)

Dobra dla początkujących i średnio zaawansowanych, najbardziej uniwersalna, stosunkowo tania, można na niej jeździć przodem i tyłem, chociaż jest dość szeroka, łatwo się prowadzi i jest łatwo skrętna. Umożliwia pierwsze akrobacje i skoki w snow parku (np. deska Head Matrix I).

Head Matrix I
Deska freestylowa /FS/

Najszersza i miękka deska z krótką talią, słabo wciętą. Jak sama nazwa wskazuje umożliwia styl wolny, jest przygotowana pod kątem skakania po rampach i różnych wyczynów w powietrzu, akrobacji i trików. Można na niej jeździć przodem i tyłem. Ułatwia jazdę na miękkim puchu i nieprzygotowanych stokach i trasach (np. Academy Propaganda,Amplid Dopamine).

Burton Feelgood

Freeridowa /FR/

Dość szeroka, ale dłuższa i bardziej wcięta w tali od FS. Deska uniwersalna zbliżona do all mountain, przygotowana z myślą o jeździe na świeżym śniegu, ale dobrze się nią manewruje też na przygotowanych trasach, można na niej jeździć przodem i tyłem (np. Deska Atomic Banger), choć niektóre modele są wyprofilowane do jazdy tylko jedną stroną.

APO Spray

Twarda alpejska

Deska dla zaawansowanych. Przeznaczone są do niej specjalne twarde wiązania i buty. Ułatwia to pełna kontrolę nad deską przy szybkiej jeździe na przygotowanych trasach. Ma wąska talię ułatwiającą skręty, przez co promień skrętu jest mniejszy. Nie można na niej jeździć tyłem.

Deska twarda alpejska carvingowa
Flow Solitude 2012Dodatkowo twarde deski możemy podzielić na dwie kategorie:

• Race – są przygotowane do naprawdę ekstremalnej jazdy, np. do slalomów, są najtwardsze z twardych.
• Carving – są bardziej miękkie i nadają się do szybkiej jazdy i ostrych skrętów.
  • big mountains – dla zaawansowanych, przygotowane do jazdy w kopnym śniegu poza wyznaczonymi trasami, dłuższa pozostałych (np. deska Flow Solitude).
  • BX – boardercross – dla zaawansowanych, twarde deski do ostrej jazdy na krawędziach, szybkiej i do skakania.

Budowa – konstrukcja zewnętrzna

A – nose, czyli lekko zadarty przód deski

B – tail, czyli tył deski, zwany też ogonem,

C – ślizg, spód deski wykonany z polietylenu, ma wpływ na prędkość jazdy.

• ślizg spiekany – twardy, wytrzymały, ale dość cienki. Trzeba pamiętać o regularnym smarowaniu go na gorąco, nie nadaje się do napraw na specjalistycznych maszynach. Ślizg spiekany ma np. deska Capita Indoor Survival SK.
• ślizg tłoczony – twardy i wytrzymały, dobry dla początkujących, najbardziej popularny. Można go naprawiać nawet kilkakrotnie na maszynie. Jest szybszy od nienasmarowanego, spiekanego ślizgu. Taki ślizg posiada np. deska Capita FCG 155.
• ślizg grafitowy – rzadziej spotykany, cienki ale za to najszybszy, odporny na uszkodzenia.

D – krawędź, metalowa część deski biegnąca po obu stronach ślizgu, w większości desek też na tailu i przedzie.

E – talia, najwęższa część deski. Różni się w zależności od modelu i decyduje o tym, jaki styl jazdy będziesz uprawiać. Standardowo wynosi 24 – 27 cm. Talia ma wpływ na promień skrętu, a co za tym idzie, na prędkość jazdy.

Wyróżniamy dwa rodzaje talii:

• wąska talia – mały promień skrętu, deska taka umożliwia robienie częstych, wąskich skrętów, pozwala szybko zmieniać krawędź i rozwijać większe prędkości.
  
• szeroka talia – szeroki promień skrętu, powoduje, że skręty są szersze, rzadsze, mniej gęste. Przydatna np. dla raiderów (czyli inaczej snowboardzistów) na skoczniach.

F – promień skrętu, na który ma wpływ talia, tak jak pisaliśmy powyżej.

Na snowboardzie znajdziesz również specjalne miejsca tzw. inserty, które służą do montowania wiązań (o wiązaniach czytaj w artykule dodatkowym).

Zewnętrzna część deski posiada ozdobne graffiti. Producenci prześcigają się w propozycjach co raz to oryginalniejszych, barwnych i efektownych wzorów. Wyprodukowano nawet deski, które zmieniają kolor przy różnicy temperatur, czyli tzw. living colours (żywe kolory). Będzie to miało znaczenie z pewnością zwłaszcza dla pań, ale i panowie nie pogardzą rysunkiem wyróżniającym ich na stoku.

Pamiętaj jednak, że graffiti to tylko atrakcyjny dodatek. Lepiej wybrać deskę dobrego producenta ze skromniejszym rysunkiem niż nieznaną markę bogato zdobioną!

Budowa – konstrukcja wewnętrzna

Snowboardy skonstruowane są w większości na dwa sposoby:

• CAP (fullcap) – tzw. konstrukcja skrzynkowa, górna warstwa i boki wykonane są z jednego materiału, sprawia wrażenie, jakby góra płynnie łączyła się z dołem i zlewała z krawędzią. Wewnątrz są, jak w zamkniętej skrzynce, różne poszczególne warstwy deski. Deski tak skonstruowane są dobre dla początkujących, zwykle tańsze od pozostałych. Są też lekkie, łatwo nimi manewrować, ale są mniej stabilne.
• Sandwich (sidewall) – konstrukcja, jak sama nazwa wskazuje, jest jak kanapka, warstwowa. Poszczególne warstwy leżą jedna na drugiej, są poprzekładane. Od góry zabezpieczone są laminatem, a z boku wzmocnione tworzywem ABS pod kątem prostym.Taka deska jest stabilniejsza, bardziej odporna na drgania. Jest dobra dla zaawansowanych, jeżdżących z dużą prędkością i korzystających ze snow parków. (np. deska Raven Blur).

Często tańsze deski mają konstrukcję fullcap. Nie ma tutaj jednak żadnej reguły. W różnych rodzajach desek (o rodzajach desek napisaliśmy powyżej) można spotkać obie konstrukcje (czyli np. deski freeridowe mogą mieć budowę typu cap lub sandwich). Również możliwe są połączenia obu tych konstrukcji, aby osiągnąć lepsze rozwiązania techniczne.

Każda deska ma serce, którym jest wewnętrzny rdzeń. Jest on niezwykle ważny, gdyż ma wpływ na trwałość i wytrzymałość deski. Obecnie większość snowboardów posiada rdzeń drewniany (oznaczony na desce opisem: tip to tail). Drewno jest najbardziej wytrzymałe i elastyczne, lecz niestety dość ciężkie. Stąd też różne nowe technologie, które powodują, że deska jest lżejsza, bardziej sprężysta np. włókna szklane, kewlarowe, karbonowe itp. Innym spotykanym materiałem do produkcji rdzenia jest pianka. Taki rdzeń jest lekki, ale mało wytrzymały i renomowani producenci z niego rezygnują. Dostępny jest najczęściej w modelach dla dzieci.