W zarejestrowanym materiale często zdarzają się dłużyzny (np. czas oczekiwania na coś), nieudane ujęcia, fragmenty, na których nic nie widać (kiedy operator upuści kamerę). Zastanów się, czy Twój film będzie w stanie zatrzymać uwagę widza przez kilka godzin, w większości przypadków lepiej wybrać z niego powiedzmy godzinę, najciekawszych ujęć.
Co jest Ci potrzebne?
Mając do dyspozycji zwykły komputer wyposażony w port USB, możemy w prosty sposób edytować nasz film, wyciąć nieudane fragmenty, dodać napisy, a nawet narrację czy muzykę.
Podczas tego procesu pomoże nam program Microsoft Movie Maker®, który jest dostarczany z jako składnik systemów operacyjnych Microsoft Windows® już od wersji XP. Jeśli na komputerze nie zainstalowano tego programu podczas instalacji systemu, to można go pobrać bezpłatnie ze stron Microsoftu wraz z pakietem narzędzi Live. Najnowsza wersja jest funkcjonalnym narzędziem, które powinno sprostać wymaganiom domowych użytkowników rozpoczynających przygodę z edycją nieliniowego materiału filmowego.
Port USB najczęściej znajduje się z tyłu komputera, i jest dostępny praktycznie w każdym komputerze – nie tylko w stacjonarnych stacjach, ale także w laptopach i wielu netbookach. Jeśli wszystkie porty USB są zajęte przez inne urządzenia, to warto wybrać się do sklepu komputerowego po odpowiedni rozdzielacz (HUB) lub dedykowaną kartę rozszerzeń. Koszt takich urządzeń najczęściej zamyka się w kwocie kilkudziesięciu złotych.
Jak zgrywać?
W przypadku nowoczesnych kamer amatorskich istnieją dwie najpopularniejsze metody zgrywania filmów – poprzez kabel USB, lub jeśli kamera rejestruje dane na kartach pamięci, dodatkowo przez czytnik kart. Najdroższe z kamer pozwalają zgrywać nagrane materiały poprzez sieć bezprzewodową WiFi. Po nawiązaniu połączenia między komputerem osobistym a kamerą wystarczy importować pliki za pomocą oprogramowania dostarczonego przez producenta lub ręcznego kopiowania.
Rozpatrzmy najczęściej spotykany przypadek, czyli najprostsze podłączenie do komputera kablem typu USB. Po uruchomieniu kamery w pasku zadań powinna pojawić się informacja o wykrywaniu nowego sprzętu oraz automatycznej instalacji sterowników. Po instalacji sterowników oraz ponownym uruchomieniu podłączonej kamery można skopiować materiały na dysk twardy komputera w celu archiwizacji lub edycji jednym z wielu programów dostępnych na rynku.
Zaczynamy montaż
Jedną z pierwszych czynności w popularnych strategiach stosowanych podczas montażu wideo jest wydzielenie z materiału najciekawszych fragmentów. Gdy film zostanie już podzielony na klipy, warto wszystkie po kolei obejrzeć i nazwać, a także usunąć te, które uważasz za nieprzydatne. Klipy można skracać, dzielić lub łączyć ze sobą wykorzystując nowoczesne przejścia między fragmentami.
Tworzony film można przeplatać fotografiami, a w tle odtworzyć zaimportowaną muzykę. Osobom, które nie do końca potrafią odnaleźć się w nowym programie, polecamy przystępnie napisany moduł pomocy programu Microsoft Movie Maker.
Warto przygotować sobie, chociażby na kartce, „scenariusz” filmu, na którym można poukładać po kolei klipy. Przemyślany i logiczny układ filmu znacznie zwiększy jego atrakcyjność.
Zapisywanie filmu
Ostatnią czynnością jest zapisanie gotowego filmu. Aby to uczynić, z menu „plik" wybieramy „zapisz plik filmowy jako" i dokonujemy wyboru jakości zapisu, w zależności od tego, do czego później będziemy chcieli film wykorzystać. Jeśli chcesz pokazać go znajomym, warto wgrać film do serwisu takiego jak Youtube.com i odnośnik przesłać e-mailem. W przypadku wspomnianego serwisu rozmiar pliku nie powinien przekraczać 2GB, a długość powinna zostać ograniczona do 15 minut.
Jeśli planujesz nagrać film na płytę Blue Ray i wyświetlać na telewizorze, jego rozdzielczość powinna być kompatybilna z posiadanym sprzętem RTV (np. dla HD Ready będzie to 1280x720 pikseli, a dla Full HD 1920x1080 pikseli).
Co dalej?
Tak przygotowany film jest już gotowy do odtwarzania na komputerze. Jeśli chcesz obejrzeć go na domowym odtwarzaczu DVD, musisz zapisać go w formacie DVD-Video.
Jest wiele programów służących do zapisywania filmów. Jednym z bardziej popularnych jest Nero Burning Rom, często dodawany przy zakupie napędu nagrywarki. Po jego uruchomieniu wybierz „utwórz dysk dvd-video". Jeśli nie posiadasz nagrywarki dvd, możesz nagrać film jako video-cd, wybierając w programie odpowiednią opcję.
Alternatywy dla MS Movie Maker
Zaprezentowany program jest dobrym wprowadzeniem do świata montażu filmów. Powinien wystarczyć do tworzenia np. filmów z wakacji czy innych amatorskich produkcji. Jego obsługa jest na tyle intuicyjna, że po paru godzinach pracy z nim, powinno się go opanować na tyle, by praca stała się dobrą zabawą.
Kiedy jednak stwierdzisz, że MS Movie Maker Ci nie wystarcza, weź pod uwagę inwestycję w bardziej zaawansowane oprogramowanie. Dla systemu Windows godnym polecenia są programy montażowe Sony Vegas oraz Pinnacle Studio, których ceny zaczynają się w okolicach 200 PLN. Oprogramowanie z tej półki pozwala na tworzenie niemal profesjonalnych filmów. Programy posiadają obszerne instrukcje obsługi, z którymi warto się zapoznać, gdyż pozwolą odkryć możliwośc oprogramowania.
Dostępne są też bardzo dobre programy dla systemu operacyjnego Linux (np. LiVES, Kdenlive).
Firma Apple, producent komputerów Mac, pracujących pod kontrolą Mac OS X, oferuje swoim użytkownikom pakiet iLife – zestaw aplikacji, dostępnych za darmo z nowym komputerem lub możliwy do zakupienia oddzielnie (jako np. uaktualnienie wcześniej posiadanej wersji). W skład iLife wchodzą następujące programy:
- iPhoto, program do przechwytywania, katalogowania oraz wstępnej obróbki zdjęć z aparatów cyfrowych
- iMovie – program do przechwytywania i montażu materiału z cyfrowych kamer video (UWAGA - iMovie w obecnej wersji pozwala swobodnie i natywnie pracować z materiałem standardu HD)
- iDVD – program do budowania i masteringu profesjonalnie wyglądających płyt DVD
- GarageBand – oprogramowanie do tworzenia muzyki
- iWeb – aplikacja ułatwiająca prezentację zdjęć oraz filmów na stronach WWW
Poza pakietem iLife – użytkownik odnajdzie w systemie Mac OS X również iTunes – program do odtwarzania, przechwytywania oraz katalogowania muzyki.
Wszystkie w/w programy współpracują ze sobą i pozwalają na wypracowanie intuicyjnej, łatwej w opanowaniu ścieżki od materiału źródłowego do gotowej prezentacji na DVD.
Za pomocą zestawu tych narzędzi wyprodukowanie płyty DVD zawierającej pokaz slajdów z iPhoto, filmów zmontowanych w iMovie wraz z podkładem dźwiękowym opracowanym w iTunes nie sprawi problemu nawet początkującemu użytkownikowi. Więcej informacji na ten temat można znaleźć na www.apple.com/pl/ilife/.
Dla zaawansowanych użytkowników Apple oferuje szeroką gamę aplikacji PRO, np. Final Cut Studio – zestaw aplikacji pozwalających na profesjonalną produkcję audio/video czy Aperture – narzędzie dla profesjonalnych fotografików.
Produkcja własnych filmów może być dobrą zabawą. Po samym nakręceniu materiału kamerą, warto poświęcić trochę czasu na jego obróbkę: żeby był bardziej atrakcyjny dla widzów, a autor był ze swojego dzieła dumny. To jest tak jak z prezentami – nawet drobiazg bardziej cieszy, jeśli jest efektownie zapakowany.
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Cyfrowe.pl
www.cyfrowe.pl
