W tym artykule przedstawiamy historię nart – od starożytności do dziś.

Narty towarzyszą rodzajowi ludzkiemu niemal od zawsze. Pierwsze rysunki skalne przedstawiające człowieka poruszającego się na umocowanych do stóp deskach pojawiły się ok. 4,5 – 5 tys. lat temu na terenie obecnej Norwegii. Najstarsze zachowane narty znaleziono w Szwecji. Powstały prawdopodobnie 2,5 tys. lat przed narodzinami Chrystusa. Narty – początkowo szerokie, długie i ciężkie deski – służyły do poruszania się po śniegu. Uzbrojony w nie piechur unikał zapadania się głęboko w puch.

Narciarz zjeżdżający ze stoku
Narty towarzyszą cżłowiekowi niemal do zawsze
Zmiana zastosowania z czysto praktycznego w rekreacyjne nastąpiła ok. roku 1000. Ówczesny władca Wikingów Herald uważał narciarstwo za rozrywkę dla arystokracji i organizował nawet zawody.

Rozwój współczesnego narciarstwa nastąpił w XVIII/XIX wieku. Co ciekawe, stosowane wtedy narty były różnej długości – z reguły lewa była dłuższa od prawej. Za ster i hamulec służył jeden długi kij.

Przełom nastąpił w drugiej połowie XIX wieku. Norweski rolnik i stolarz Sondre Norheim opracował deski o długości od 2 do 2,5 m zwężające się od czubków ku dołowi. Jego koncepcja przetrwała w narciarstwie niemal 120 lat, aż do wprowadzenia w latach 90-tych XX wieku carvingów, które całkowicie wyparły narty tradycyjne.