Czy wiesz, że historia sushi sięga pierwszego tysiąclecia naszej ery, a ryż, który dziś jest podstawowym składnikiem tego japońskiego przysmaku, był kiedyś uważany za niejadalny?

Ocet ryżowy, Tao Tao
Ocet ryżowy,
Tao Tao
Historia sushi rozpoczęła się w epoce Hein, czyli w latach 794-1185r. n.e. Na samym początku pod nazwą sushi kryła się przekąska składająca się z solonych, marynowanych ryb i owoców morza. W XVII wieku do marynowania ryb zaczęto używać ryżu, jednak długo był on uważany za niejadalny (proces fermentacji wpływał na jego smak). Dzięki wynalezieniu octu ryżowego czas fermentacji skrócił się, a ryż stał się jednym ze składników potrawy.

Pierwowzorem znanego nam dziś sushi jest oshi-sushi. Technika jego przyrządzania została opracowana w XVIII wieku w Osace („ryżowym zagłębiu” Japonii). W oshi-sushi głównym składnikiem jest odpowiednio przyrządzony ryż, a ryba stanowi tylko dodatek.

Prawda jest taka, że nam, Europejczykom, sushi kojarzy się przede wszystkim z surową rybą. Takie skojarzenie jest jednak mylne. Potrawa, do przyrządzenia której używa się wyłącznie surowej ryby, to sashimi.

Do przyrządzania sushi używa się nie tylko surowej, ale też wędzonej lub gotowanej ryby. Rybę można zastąpić krewetkami, krabami albo innymi owocami morza.

Sushi, jakie zyskało popularność na zachodzie, to nigri-sushi – ryż uformowany w podłużny paluszek i przykryty płatem ryby lub krewetki.

Obecnie do sushi dodaje się również grzyby, warzywa (białą rzodkiew daikon, ogórek, szparagi, fermentowaną soję nattō, jajka i tofu. Przed spożyciem kawałki sushi macza się w sojowym sosie.