Zaznacz stronę

Ślub, chrzest, wycieczka marzeń, pierwsze kroki dziecka lub rodzinny grill – jest wiele momentów w życiu, które warto uwiecznić. Nic prostszego. Wystarczy kupić kamerę cyfrową.

Zapewne znajdą się osoby, które stwierdzą: „po co mi kamera, skoro mam taki tryb w komórce”. W niektórych przypadkach takie twierdzenie się sprawdzi. Jednak jaka jest jakość nagrania filmu z przeciętnego smartfona? Słaby dźwięk, niewyraźny, falujący i często zaciemniony obraz. Do tego jeszcze klatkowanie i przy oglądaniu na ekranie telewizora piksele wielkości pudełka od zapałek. Jeśli chcesz uzyskać jakość obrazu jak „żyletka”, musisz zainwestować w urządzenie przystosowane do filmowania, a nie do rozmów telefonicznych. Wybór jest olbrzymi.

Rodzaje

Najprostszy podział kamer cyfrowych dotyczy odbiorców, do których dany produkt jest kierowany, ich umiejętności oraz zasobności portfeli. Do wyboru masz kamery:

Jest to podział jak najbardziej naturalny. Amatorskie kamery są budowane w ten sposób, aby ich obsługa była w jak największym stopniu intuicyjna. Im mniej skomplikowana, tym lepiej. Laik i urządzenie profesjonalne to pomyłka.
Łatwo też rozpoznać swojego rodzaju gradację po cenach. Kamerę amatorską można kupić już za kilkaset złotych. Półprofesjonalną za ok. 10 tys. zł. Kamera dla zawodowych operatorów, pracujących dla telewizji lub przemysłu filmowego to koszt dobrego nowego samochodu, często nawet z segmentu premium.

Minikamery to bardziej gadżety w stylu Jamesa Bonda skierowane do prywatnych detektywów i agentów amatorów tropiących własne żony. Bez problemu na rynku znajdziesz kamerę ukrytą w krawacie, okularach przeciwsłonecznych, kluczyku samochodowym czy długopisie.

amatorska półprofesjonalna profesjonalna minikamera w krawacie
Półprofesjonalna kamera cyfrowa Sony HDR-FX1000 Profesjonalna kamera cyfrowa Panasonic AG-HPX300 Minikamera w krawacie Tie Spy
Samsung SMX-F50 Sony HDR-FX1000 Panasonic AG-HPX300 Tie Spy Camera

W naszym tekście skupimy się na kamerach kierowanych na najszerszy rynek, czyli amatorskich.

Amatorska nie oznacza wcale zła. Wręcz przeciwnie, kamera amatorska to kompromis ceny, możliwości, jakości i prostoty obsługi. Producenci oferują obecnie zaawansowane rozwiązania i świetną optykę dla przysłowiowego Kowalskiego. Trzeba jednak podkreślić, że kamera kamerze nierówna, zwłaszcza w segmencie produktów typowo konsumenckich. Bez problemu kupisz bowiem sprzęt kompaktowy o wielkości telefonu komórkowego – z niezłą matrycą, całkiem jasnym obiektywem, możliwością nagrywania w Full HD, ale ze stałą ogniskową – czyli bez zoomu. Kolejny przedział to kamery, które zoom posiadają. Z powodzeniem mieszczą się w dłoni. Są też urządzenia amatorskie, które można umiejscowić na granicy z półprofesjonalnymi. Takie kamery wyposażone są w świetną optykę, tryb nagrywania w jakości Full HD, duży zoom optyczny i ogromną pojemność pamięci do zapełnienia plikami filmowymi. Jednak cena najlepszych jest kilkukrotnie wyższa w porównaniu do ceny standardowej kamery amatorskiej. Ginie zatem idea kamery dla przeciętnego Kowalskiego.

Jeśli fascynuje Cię kinematografia trójwymiarowa i marzysz o tym, aby tworzyć filmy w tej technologii, w tej chwili swoje pragnienia możesz zrealizować. Kilku producentów – m.in. Panasonic, Sony, JVC – postanowiło przenieść rewolucyjną technologię 3D z hollywoodzkiego studia pod strzechy. Oferowane kamery posiadają trójwymiarowe obiektywy i zaawansowaną matrycę pozwalającą zapisać obraz w nieznanej dotychczas dla mas jakości. Problem w tym, że aby obejrzeć zapis, trzeba jeszcze posiadać trójwymiarowy telewizor. Ostateczny koszt całej zabawy będzie zatem dość wysoki.

Do miłośników nurkowania skierowane są kamery wodoodporne, umożliwiające nagrywanie podwodnego świata bez dodatkowej szczelnej obudowy. Najczęściej, tego rodzaju sprzęt pozwala na zejście pod wodę na głębokość 1,5 – 3 m. Są jednak urządzenia, dla których nie jest problemem nawet głębokość 60 metrów. Przy czym cena wcale nie jest przerażająca.

kompakt
wodoodporny
kamera Full HD kamera 3D
   
 
 Panasonic HX-WA2  Sony HDR-CX320E
 Toshiba Camileo Z100


Contour GPS

Kamery przeznaczone do filmowania sportów ekstremalnych w tzw. „pierwszej osobie” muszą być przede wszystkim małe, lekkie i wytrzymałe. Nowoczesne konstrukcje gwarantują nagrywanie w rozdzielczości full HD, zachowując równocześnie bardzo niską wagę i ponadprzeciętną odporność. Powinny być wodoszczelne, odporne na wstrząsy, uderzenia i pył. Dzięki specjalnym mocowaniom kamery do sportów ekstremalnych mogą zostać przypięte do narciarskich gogli, kasków narciarskich, rowerowych lub motocyklowych. Dzięki temu możesz filmować rzeczywistość z poziomu własnych oczu. Bliżej akcji być nie można.

Prawdziwym hitem są kamery zintegrowane z modułem GPS. Wybierając taki sprzęt, masz możliwość filmowania przejazdu, np. motocyklem crossowym, z równoczesnym rejestrowaniem na mapie przebiegu trasy.

Warto też zwrócić uwagę na kamery WiFi, określane np.  przez firmę Samsung jako SMART. Interfejs WiFi pozwala na komunikację z innymi urządzeniami bez kabla. Nagrane materiały możesz "w biegu" wrzucać na Facebooka lub YouTube. Możesz też bez kabla umieszczać pliki na dysku komputera lub wyświetlać nagrane klipy na ekranie telewizora. Jest to rozwiązanie skierowane do osób ceniących sobie wygodę i dzielących się swoimi plikami w sieci. 

Parametry

Nie daj się nabrać na marketingowe hasła typu „800-krotny zoom”. Poniżej przedstawiamy najistotniejsze parametry, które warto wziąć pod uwagę, rozważając zakup danego sprzętu:

  • rozdzielczość obrazu
  • matryca
  • czułość matrycy
  • ogniskowa obiektywu
  • zoom optyczny/zoom cyfrowy
  • jasność obiektywu (przysłona)
  • nośnik i jego pojemność
  • rozmiary i waga

Rozdzielczość obrazu


Kamera SD Samsung SMX F70
Jeszcze nie tak dawno podstawowy format zapisu kamer cyfrowych określały literki SD, za którymi kryło się anglojęzyczne określenie Standard Definition. Oznacza ono zapis obrazu w rozdzielczości 768 x 576 pikseli. Coraz częściej jednak na kamerach znajdziesz oznaczenia HD Ready lub Full HD (HD to skrót od High Definition). HD Ready to 1280 x 720 pikseli, zaś Full HD to 1920 x 1080 pikseli. Polecamy zakup kamery zapisującej obraz przynajmniej w formacie HD Ready, a najlepiej Full HD. SD jest obecnie wypierane z rynku i przez to ceny spadają. Jeśli najważniejsza dla Ciebie jest cena, poszukiwanie kamery SD jest jak najbardziej uzasadnione.

Matryca

Warto zacząć od tego, że w kamerach znajdziesz różne typy matryc – CCD, 3CCD, MOS, 3MOS czy CMOS. Nie chodzi tu tylko o nazewnictwo, lecz również o budowę matrycy. W dużym skrócie przedstawia się to następująco: matryca CMOS odbiera obraz z każdego światłoczułego elementu (piksela) osobno i z nich tworzy cały obraz. W przypadku technologii CCD odczytywana jest cała matryca. Matryce CCD są wolniejsze, mają większe zapotrzebowanie na energię (czyli mocniej zużywają baterię), ale za to charakteryzują się lepszą czułością na światło. Wykazują za to wyższe szumy przy słabych warunkach oświetleniowych. Matryce CMOS są znacznie tańsze w produkcji, gwarantują dłuższe działanie na jednym ładowaniu baterii oraz szybciej przetwarzają obraz. Potrzebują jednak większej powierzchni na umieszczenie takiej samej ilości pikseli jak na mniejszej matrycy CCD. Niemniej jednak to właśnie większość producentów wybiera matryce CMOS. Jeszcze inna historia to matryce MOS. Zostały zaprojektowane przez koncern Panasonic i są stosowane właśnie w ich produktach. Jak zapewnia producent, MOS łączy w sobie cechy matryc CCD i CMOS, nie dziedzicząc żadnych wad.

Często też przy określeniu rodzaju matrycy pojawia się cyfra 3. Oznacza ona, że w danym modelu wykorzystano aż trzy przetworniki danego rodzaju – po jednym na każdy z podstawowych kolorów RGB, co z kolei owocuje lepszym odwzorowaniem barw. I tak w kamerach SD znajdziesz głównie matryce CCD oraz 3CCD. W nowoczesnych urządzeniach Full HD częściej spotykane są przetworniki MOS, 3MOS, CMOS i 3CMOS.

Więcej uwagi warto poświęcić na sprawdzenie ilości światłoczułych elementów, z których matryca jest zbudowana. Obecnie, przy standardach HD, minimum to 2 mln pikseli. Bez problemu znajdziesz jednak kamery z matrycami 5 mln a nawet 7 – 10 mln pikseli. Jest to jednak zabieg czysto marketingowy, ponieważ do zapisania obrazu w formacie Full HD potrzeba 2 mln i ani jednego piksela więcej. Pozostałe piksele będą wykorzystywane podczas robienia zdjęć lub do cyfrowej stabilizacji obrazu. Jeśli wybierając kamerę, natkniesz się na model określany jako Full HD, lecz z matrycą np. 1,5 mln pikseli, odstąp od zakupu. Kamera zapisze, co prawda, obraz w rozdzielczości 1920 x 1080 pikseli, odbędzie się to jednak przez interpolację z niższej rozdzielczości, czyli, tłumacząc na polski, w rzeczywistości uzyskasz niższą jakość nagranego klipu.

W kamerach nagrywających w standardzie SD duża rozdzielczość jest jeszcze mniej istotna, bo przy nagrywaniu klipów wideo i tak matryca wykorzystuje ledwie 400 tys. pikseli. 

Obok ilości pikseli, ważny jest również rozmiar matrycy. Im przetwornik mniejszy, tym mniej rzeczywiste odwzorowanie barw. W kamerach SD matryce mają rozmiar między 1/8, a 1/6 cala. Kamery Full HD zostały wyposażone w większe przetworniki, między 1/4, a 1/2 cala.

Czułość matrycy

Wartość ta w kamerach amatorskich podawana jest w luksach i niestety dość rzadko. Żeby do niej dotrzeć trzeba wczytać się w instrukcję. W każdym razie, im mniej luksów, tym czułość wyższa, czyli możesz filmować w słabszych warunkach oświetleniowych. Na przykład ok. 3 luksy świadczą o wysokiej czułości kamery. 

Możesz spotkać również wartość np. 0.4 luksa. W tym wypadku tyczy się nagrywania w trybie nocnym: w podczerwieni, albo jedynie w czerni i bieli.  

Ogniskowa obiektywu

Ta wartość odpowiada za szerokość kadru i powiększenie, czyli w nomenklaturze marketingowej – zoom optyczny. Z reguły rozpiętość ogniskowych optyki kamer jest bardzo duża. Wystarczy podać przykładowe wartości: 40 – 700 mm, 35 – 500 mm. Dolna wartość daje wystarczająco szeroki kąt widzenia, żeby ze stosunkowo niewielkiej odległości złapać w kadr zabytkową katedrę, zaś górna wartość daje możliwość uchwycenia szczegółów renesansowych zdobień dachu wieży znajdującej się 30 metrów nad ziemią.

Zwróć uwagę, żeby dolna wartość ogniskowej była jak najniższa, np. 35 mm lub mniej (35 mm to w przybliżeniu kąt widzenia ludzkich oczu). Dzięki temu unikniesz wątpliwej przyjemności kręcenia z szafy, kiedy w niewielkim pomieszczeniu zechcesz uchwycić w kadrze całą rodzinę.

em10 – 12-krotny zoom optyczny to optymalna wartość. Można jednak znaleźć kamery, które oferują nawet 40-krotny i większy zoom optyczny. W tym wypadku możesz uzyskać bardzo duże powiększenie, lecz kosztem jakości. Jeżeli widzisz na opakowaniu wielki napis „zoom 800 x” to masz do czynienia z powiększeniem cyfrowym. Tłumacząc na polski, jest to możliwość cyfrowego powiększenia rzeczywistego obrazu odebranego przez układ optyczny. Żeby zobrazować schemat działania zoomu cyfrowego można przeprowadzić prosty eksperyment: otwórz na przeglądarce zdjęcie w rzeczywistym rozmiarze i powiększ je do 500 procent. Czy jakość jest zadowalająca? Dlatego, jeśli zależy Ci na zbliżeniach, zwróć uwagę na zoom optyczny, nie na cyfrowy.

Jasność obiektywu

Jest to określenie stopnia otwarcia przysłony (f/). Nowoczesne kamery wyposażone są w dość jasne układy optyczne, w których wartość pełnego otwarcia przysłony wynosi 1.5 – 2.0. Im wartość ta jest niższa, tym więcej światła wpada do obiektywu i  w tym gorszych warunkach oświetleniowych można filmować. W droższych kamerach jasność może np. wynosić f/ 1.8 – 2.6, w tańszych z ciemniejszymi obiektywami – np. f/ 3.5 – 4.7.

Nośnik i jego pojemność

Nośnik, na którym zapisywany jest plik video ma ogromne znaczenie – decyduje o długości nagranego obrazu. Film video może zostać zapisany przez współczesne kamery cyfrowe na:

  • kasetach miniDV
  • dyskach DVD
  • twardym dysku HDD
  • pamięci flash
  • dysk SSD

Kasety miniDV – wydawałoby się, że taśma magnetyczna to nośnik archaiczny, który dawno odszedł do lamusa i występuje raczej w gablotach muzeów, aniżeli w codziennym użytku. Jest w tym ziarno prawdy, niemniej jednak wciąż można spotkać kamery, które taki nośnik stosują. Co prawda, kasety wideo znacznie się skurczyły i nie mają już rozmiarów spłaszczonej cegłówki, jak było w przypadku formatu VHS. Dzisiejsze taśmy są nieco mniejsze aniżeli paczka papierosów. Zapis na taśmie gwarantuje bardzo wysoką jakość, która niestety spada po każdym kolejnym nagraniu na tej samej kasecie. Dlatego lepiej nie przesadzać i na każde nagranie poświęcić osobną taśmę, wtedy jakość będzie najwyższa. W porównaniu do nowocześniejszych nośników – dysków twardych i kart pamięci – kasety mają niewielką pojemność – najczęściej 60 minut (trybie LP można zapisać materiał o 50 proc. dłuższy). Poza tym, kłopotliwe jest zgrywanie filmu na dysk komputera – zajmuje bowiem tyle samo czasu, ile trwa nagranie. W dodatku jedynym złączem do zgrywania plików wideo z taśmy jest FireWire, które nie zawsze występuje w przeciętnych komputerach PC. Pozytywy – kasety mają wysoką odporność na uszkodzenia mechaniczne i są tanie. Koszt jednej sztuki to kilka złotych (chyba, że zdecydujesz się na taśmę profesjonalną, wtedy cena skoczy do ponad 20 zł). Negatywy – krótki czas nagrania i spadająca po każdym kolejnym nagraniu jakość.

Warto wspomnieć, że wciąż są w sprzedaży modele kamer półprofesjonalnych i profesjonalnych, które rejestrują obraz na taśmach magnetycznych, co może świadczyć tylko i wyłącznie o wysokiej jakości zapisu na tym nośniku.

Dysk DVD – nie są to standardowe płyty, lecz ich zminiaturyzowane wersje. DVD przeznaczone do kamer ma średnicę ledwie 8 cm i pojemność 1.4 GB. Pozwala to na zapis najwyżej godziny nagrania (standardowo 30 minut). Rozwiązanie jest o tyle ciekawe, że po wypaleniu dysk od razu możesz włożyć do odtwarzacza kina domowego i obejrzeć film w telewizorze. Nie poświęcasz czasu na zgrywanie plików na komputer, nie interesują Cię kable i złącza. W zasadzie komputer – o ile nie zamierzasz edytować zapisanego filmu – może zostać w tym wypadku całkowicie wyeliminowany z całego procesu.
I jeszcze jedno – przechowywanie nie zajmuje dużo miejsca. Wystarczy specjalne pudełko lub klaser, które możesz dostawić do domowej biblioteczki. Największym minusem tego nośnika jest krótki czas zapisu oraz niska odporność na uszkodzenia mechaniczne. Koszt płyty to ok. 10 zł.

Płyty DVD zostały obecnie wyparte przez nowocześniejsze nośniki.

Twardy dysk HDD – to rozwiązanie dla osób, które nie chcą przejmować się dostępnym czasem nagrania, noszeniem ze sobą dodatkowych kaset, płyt, czy kart pamięci. Obraz rejestrowany jest na wbudowanym w kamerę dysku twardym. Często jego pojemność przekracza 100 GB, a w niektórych kamerach wynosi grubo ponad 200 GB. Taki zasób dostępnej pamięci pozwala na zapis dziesiątek godzin nagrania bez usuwania z dysku poprzednich plików. Jest jeszcze jedna korzyść. Pliki można wielokrotnie kasować i nie wpłynie to na jakość kolejnego zapisu. Zgrywanie filmów z dysku kamery na dysk komputera również nie stanowi problemu. Odbywa się za pośrednictwem najpopularniejszego obecnie złącza USB, które jest standardem we wszystkich komputerach PC.

Zastosowanie dysku twardego ma również swoje minusy. Jest to nośnik podatny na uszkodzenia spowodowane wstrząsami. Ponadto jego użycie wiąże się z wydłużonym czasem uruchomienia. Dyski HDD mają też spory apetyt na energię, co przenosi się bezpośrednio na skrócenie działania baterii.

Pamięć flash – w świecie nośników wymiennych jest dla wielu osób najlepszym rozwiązaniem. Współczesne kamery są wyposażane w sloty na karty SD, SDHC, SDXC. Ponadto, mają wbudowaną pamięć wewnętrzną. Niegdyś zapis na kartach był dość problematyczny. Ich pojemność była bowiem stosunkowo niewielka, w związku z czym np. na wakacyjny wyjazd warto było zabrać przynajmniej kilka kart. Obecnie nośniki SDHC gwarantują bardzo dużą pojemność: 16 czy 32 GB nikogo już nie zaskakuje. Powszechnie dostępne są karty SDXC o pojemności 64 GB. To w zupełności wystarczy, żeby nagrać w jakości Full HD wiele godzin filmu. Poza tym, karty pamięci zajmują bardzo mało miejsca i ważą tyle co nic. Zatem wyjeżdżając, można zabrać ich dowolną ilość bez obaw, że nie zmieszczą się w bagażu.

Wielką zaletą jest bardzo łatwe zgrywanie na dysk komputera. Ogromna część nowych komputerów PC jest już fabrycznie wyposażona w czytniki kart flash. Większość współczesnych kamer cyfrowych wykorzystuje właśnie pamięć flash.

Nośnik
kaseta mini DV dysk DVD dysk twardy HDD karta pamięci flash
Kamera na kasety mini DV Canon Legria HV40 HD Kamera na płyty DVD Samsung VP-D371W Kamera z dyskiem twardym Sony DCR SR78E Kamera na karty Flash Canon Legria FS306
Canon Legria HV40 HD Samsung VP-D371W Sony DCR SR78E Canon Legria FS306

Coraz częściej producenci sięgają po zupełnie nowy nośnik: dysk SSD. Technologia budowy takiego podzespołu jest bliższa kartom flash niż dyskom HDD. Dzięki czemu za jednym razem zyskuje się wszystkie zalety karty flash i pojemność dysku HDD, jednocześnie pozbywając się jego wad. Dysk SSD to niewielkie rozmiary i waga, odporność na wstrząsy i stosunkowo niewielkie zapotrzebowanie na energię.

Rozmiary i waga

Minęły czasy, kiedy na kamerę video należało zarezerwować osobną torbę podróżną. Obecnie najmniejsze kamery kompaktowe są rozmiarów telefonu komórkowego i z łatwością można je schować w kieszeni lub zawiesić na szyi używając smyczy. Standardowe kamery amatorskie bez problemu można zmieścić w dłoni, zaś ich waga, razem z baterią i załadowanym nośnikiem, nie przekracza 300 gramów .

Wyposażenie i funkcje dodatkowe

Konsumenci wymagają od współczesnych urządzeń, aby były w jak największym stopniu wszechstronne i komfortowe w obsłudze. Potrzeby te doskonale rozumieją producenci sprzętu elektronicznego, w tym również kamer. Wychodząc naprzeciw oczekiwaniom, wypuszczają na rynek sprzęt, który może coraz więcej. Dlatego w kamerach cyfrowych znaleźć możesz takie oto funkcje i wyposażenie dodatkowe:

  • wyświetlacz LCD/TFT
  • projektor
  • moduł GPS
  • tryb aparatu fotograficznego
  • lampę
  • program filmowania poklatkowego
  • efekty specjalne
  • możliwość edycji
  • funkcja Pre Rec
  • stabilizację obrazu
  • tryb pracy jako kamera internetowa
  • ręczne i automatyczne nastawy balansu bieli
  • ręczne i automatyczne nastawy ostrości
  • funkcja rozpoznawania twarzy
  • przechwytywanie zdjęć

Wyświetlacz LCD/TFT

W nowoczesnych kamerach trudniej znaleźć tradycyjny wizjer aniżeli wyświetlacz LCD lub TFT. Wyświetlacze dają coraz lepszą jakość przekazywanego obrazu, mają coraz większą rozdzielczość (liczoną w setkach tysięcy pikseli, np. 200 tys.), lepiej odzwierciedlają kolory. W wielu wypadkach oferowane są w wersji tzw. dotykowej, i co za tym idzie, umożliwiają nawigację urządzeniem poprzez wybór funkcji wyświetlanych na ekranie. Na dobrym, nowoczesnym wyświetlaczu obraz jest wyraźny pod niemal każdym możliwym kątem (aż do 170o). Wyświetlacz ma jeszcze jedną przewagę nad wizjerem: pozwala Ci kadrować nawet na wyciągniętej maksymalnie do góry dłoni.

Projektor

Niektórzy producenci proponują bardzo ciekawe rozwiązanie – projektor wbudowany w klapkę wyświetlacza. Dzięki temu możesz wyświetlić właśnie nagrany materiał na każdej białej powierzchni, uzyskując ekran nawet do 100 cali. Co więcej, do kamery można podłączyć smartfona, tablet czy laptopa i zorganizować sobie małe kino. Bardzo ciekawy gadżet.

Moduł GPS

Pozwala na oznaczanie na nagraniu miejsca, w którym zostało ono dokonane. Jest to szczególnie przydatne w kamerach skierowanych do amatorów różnego rodzaju sportów.

Tryb aparatu fotograficznego

Coraz większe i lepsze matryce w kamerach stwarzają dla użytkowników nowe możliwości. 7 mln pikseli gwarantuje, że za pomocą kamery zrobisz przyzwoite zdjęcia w maksymalnej rozdzielczości, np. 4608 x 3072 px. Oczywiście nie ma co się łudzić, że aparat fotograficzny nie jest już potrzebny. Tak jak cyfrowy aparat fotograficzny nie dogoni kamery pod względem kręcenia filmów, podobnie kamera pozostanie w tyle w przypadku robienia zdjęć.

Matryce w kamerach są bardzo niewielkich rozmiarów. Inżynierowie "upychają" na niewielkiej przestrzeni coraz więcej pikseli, a to z kolei owocuje wysokim stopniem zaszumienia zdjęć. Dlatego jeśli chcesz kamerą fotografować i uzyskać przy tym w miarę wysoką jakość, upewnij się, że warunki oświetleniowe są dobre.

Lampa

Kiedy używasz kamery do kręcenia filmu w słabych warunkach oświetleniowych, lampa zapewni dodatkowe źródło stałego światła. Jeżeli zechcesz użyć kamery do zrobienia pojedynczego zdjęcia, posłuży za flesz (o ile posiada taki tryb). Niestety coraz rzadziej jest stosowana w kamerach.

Program filmowania poklatkowego

Pozwala na filmowanie długo trwających zjawisk i następnie odtworzenie ich w przyspieszonym tempie. Możesz w taki sposób nagrać np. zachód słońca, przesuwające się chmury lub ruch nocnego miasta. Działanie polega na zapisywaniu pojedynczych klatek w długich odstępach czasowych.

Efekty specjalne

Pozwalają na wstępną cyfrową edycję obrazu już na etapie filmowania. Najprostsze dostępne efekty to: sepia, obraz monochromatyczny, miękki odcień skóry. Niektóre kamery mają po kilka możliwości.

Możliwość edycji

Niektóre kamery wyposażone są w programy, które mogą edytować obraz zanim jeszcze zgrasz plik na dysk twardy komputer, np. podkładając ścieżkę dźwiękową pod zarejestrowany klip.

Funkcja Pre Rec

Jeżeli funkcja zostanie uaktywniona, kamera zapisze obraz, który wpadł w oko obiektywu na trzy sekundy przed naciśnięciem spustu nagrywania. Tryb ten pozwala na uchwycenie wyjątkowych momentów.

Stabilizacja obrazu

Może być elektroniczna lub mechaniczna. Ogranicza przeniesienie drgań na nagrywany obraz podczas kręcenia z ręki, zwłaszcza jeśli korzystasz z zoomu.

Nawet najlepsza stabilizacja nie pomoże "utrzymać z ręki" powiększenia większego niż 12 – 15 x. Dlatego, jeśli zamierzasz filmować coś z dużej odległości dodatkowo kup dobry statyw.

Tryb pracy jako kamera internetowa

Na rynku można znaleźć kamery, które współpracują z komunikatorem internetowym Skype i po podłączeniu do komputera mogą pełnić funkcję działającej w wysokiej rozdzielczości kamerki internetowej. Dzięki takiemu rozwiązaniu unikniesz kupowania kolejnego urządzenia.

Ręczne i automatyczne nastawy balansu bieli

Balans bieli to inaczej ustawienie temperatury barw w stosunku do panującego w danych warunkach oświetlenia. W trybie auto, kamera samodzielnie znajduje najjaśniejszy w kadrze punkt i dobiera doń barwy. Niektóre urządzenia oferują gotowe ustawienia, np. w pomieszczeniu, przy oświetleniu dziennym, przy świecach. Paradoksalnie, to właśnie bardziej zaawansowane kamery dają możliwość samodzielnego ustawienia balansu bieli.

Ręczne i automatyczne nastawy ostrości

Większość kamer oferuje jedynie tzw. AF, czyli autofocus, automatyczne nastawianie ostrości. Niestety, nie we wszystkich warunkach AF działa w zadowalający sposób. Dlatego dobrze byłoby, aby Twoja przyszła kamera posiadała również możliwość ręcznego ustawiania ostrości. Zwłaszcza jeśli chcesz wykorzystywać kamerę także do robienia zdjęć.

Funkcja rozpoznawania twarzy

W tym przypadku, podobnie jak w aparatach cyfrowych, funkcja ta samodzielnie zapewni odpowiednie nastawy, aby twarze nagrywanych osób były ostre i w odpowiednio dobranych odcieniach kolorów.

Przechwytywanie zdjęć

Pozwala na wycięcie jednej klatki z nagranego wcześniej klipu i zapisanie jej w formacie zdjęciowym.

Złącza

Kamera cyfrowa nie może obejść się bez złącz, wyjść i wejść. Bez możliwości komunikacji z innymi urządzeniami elektronicznymi jej użytkowość zostałaby w znacznym stopniu ograniczona. Poniżej przedstawiamy najczęściej stosowane złącza:

  • USB
  • HDMI
  • DV
  • AV
  • S-Video
  • złącze mikrofonowe
  • złącze słuchawkowe
  • Bluetooth

USB

Najbardziej powszechne obecnie złącze pozwalające na komunikację z komputerem, telewizorem, drukarką. Umożliwia zgrywanie zapisanego wcześniej materiału.

HDMI

Jest to obecnie najnowocześniejsze złącze do przesyłu sygnału audio i wideo w bardzo wysokiej jakości. Umożliwia np. podłączenie kamery do telewizorów najnowszej generacji oraz pod kartę graficzną nowych komputerów.

DV

Jest to złącze (inaczej FireWire) stosowane w kamerach na kasety mini DV. Może stanowić tylko wyjście (out) i służyć wyłącznie do zgrywania obrazu na komputer, a może też działać w obie strony (in/out), czyli stanowić wejście i wyjście, co jest przydatne przy zgrywaniu na taśmę obrobionego na komputerze materiału.

W kamerach na kasety mini DV często są też złącza USB. Zgranie obrazu za pośrednictwem USB będzie oznaczało w przypadku tego rodzaju kamer znaczną utratę jakości. FireWire jest najlepszym złączem. Problem w tym, że nie wszystkie komputery są w takie wejście wyposażone, a same połączenie wymaga specjalnego kabla. Do PC można dokupić kartę FireWire, to z kolei podnosi koszty.

AV

Wyjście, za pomocą którego podłączysz kamerę do telewizora.

S-Video

Jest to analogowe złącze przesyłu sygnału wizyjnego. Do wykorzystania np. przy podłączaniu kamery do starych komputerów Apple. Wprowadzono je ponad ćwierć wieku temu do przesyłu sygnału wizyjnego z magnetowidów VHS.

Bluetooth

Jest to port bezprzewodowy pozwalający na podłączenie drogą radiową urządzeń peryferyjnych, np. słuchawek czy mikrofonu.

Wybierając kamerę zwróć uwagę, czy ma możliwość założenia filtra lub konwertera. Wbrew pozorom nie wszystkie modele mają gwint na obiektywie. A filtry i konwertery mogą rozszerzyć zakres możliwości kamery, np. pozbyć się refleksów świetlnych za pomocą filtra polaryzacyjnego, albo rozszerzyć kąt dzięki specjalnemu konwerterowi.

Ciekawostką są kamery wyposażone w projektor LED. Nie dość, że możesz nagrać swój klip to jeszcze za pomocą tego samego urządzenia wyświetlić go na ścianie. Nie należy jednak spodziewać się super jasnego obrazu, który można wyświetlić na powierzchni 4 x 3 metry. Niemniej jednak, według producentów, wyświetlany obraz może mieć naprawdę dużą maksymalną przekątną.

Producenci i ceny

Niemal każdy producent sprzętu elektronicznego ma w swojej ofercie kamerę cyfrową. Wśród producentów posiadających całą gamę sprzętu – od urządzeń najprostszych po w pełni profesjonalne – warto wymienić trzech:

Niemniej jednak należy wspomnieć także o innych firmach, które wypuszczają na rynek urządzenia bardzo wysokiej jakości:

Ceny najprostszych kamer kompaktowych zaczynają się od 400 zł. Za „poważniejsze” urządzenia trzeba zapłacić od 600 do 1500 zł. Topowe kamery amatorskie to już wydatek ok. 4000 zł. Jeśli chcesz nagrywać w technologii 3D, przygotuj 5000 zł. 

Podsumowanie

Kupno kamery cyfrowej może otworzyć przed Tobą świat zupełnie nowych możliwości. Natychmiast spostrzeżesz, że komórka albo aparat cyfrowy nigdy nie zastąpią urządzenia stworzonego do filmowania. Na koniec kilka ostatnich podpowiedzi, co wybrać.

Jeśli najbardziej zależy Ci na klipach z podróży i filmowaniu rodzinnych uroczystości wybierz kamerę z dość dużym zoomem optycznym, np. 10x – 12x. Pozwoli Ci to na uchwycenie szczegółów bez biegania od i do filmowanej sceny czy obiektu.

Żyjesz aktywnie i szybko, a swoje nagrania chcesz „wrzucać” na bloga lub YouTube – w takim razie dla Ciebie zostały stworzone kamery kompaktowe. Ich rozmiary nie będą Cię ograniczać, a łatwość zgrywania zarejestrowanego materiału mile zaskoczy.

Jeśli chcesz mieć możliwość kręcenia podwodnego świata, Twój wybór to kamery wodoodporne. Pamiętaj jednak, że jeżeli jesteś wytrawnym nurkiem, który schodzi kilkadziesiąt metrów pod wodę, standardowe urządzenia polegną na polu chwały już podczas pierwszych metrów. Większość takich urządzeń nie podoła ciśnieniu, zostały bowiem przygotowane dla amatorów nurkujących najwyżej na głębokość 3 metrów. Na podbój głębin musisz zaopatrzyć się w kamerę uzbrojoną w bardzo odporną obudowę.

Dla osób pretendujących do roli profesjonalisty dedykowany jest sprzęt nieco droższy – z możliwością ręcznych nastawów balansu bieli czy ostrości. Najtańszy kompakt z całkowicie automatycznymi nastawami nie spełni bowiem Twoich oczekiwań i nie pozwoli na rozwój w dziedzinie filmowania. Pamiętaj! Za przeniesienie obrazu na matrycę odpowiada optyka. Zbudowanie dobrego układu optycznego jest kosztowne. Nie ma więc co liczyć, że za 500 zł kupisz świetną kamerę nagrywającą w Full HD.

Życzymy ujęć na miarę Oscara!

Jaką kamerę cyfrową kupić?
3.5 (70.45%) 88 votes